こんにちわ、私わ ロンリ　ファイリ (淋しい 仙女)。

私わ　学生です。　私の先生わ　こじま先生です。

ถึงตอนนี้ ได้แค่นี้ก่อนคะ　ได้มากกว่านี้แล้วจะมาลองมั่วดูอีกที (ดีที่มันพิมพ์แบบromanjiนะ)

และ เข้าสู่สิ่งที่อยากพูดจริงๆ

เหงาคะ เหงามากกก downมากก และ รู้สึกว่าจะเป็นโรคจิต(มากกว่าเดิม)ในเร็วันถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่

ที่น่าเศร้ากว่าคือ ทำไมต้องมารู้สึกแบบนี้ตอนหน้าฝนด้วยละเนี่ย? มันเป็นช่วงที่เราอ่อนไหวที่สุดแล้วก็ทั้งๆที่ไม่มีเรื่องอะไรเคยเกิดขึ้นในช่วงนี้... แต่ว่ามันเป็นเวลาที่เราสามารถจะนั่งๆอยู่แล้วร้องไห้ออกมาได้โดยที่ไม่มีสาเหตุใดๆเลย แค่เพราะว่ารู้สึกว่าจะร้องไห้ก็เลยร้องได้

เหมือนคนบ้าเลยเนอะ (แล้วไม่ใช่รึ?)

ยิ่งปีนี้มีอะไรที่้ไม่ค่อยดีเกิดขึ้นเต็มไปหมดเลย ทั้งๆที่ขอให้เป็นปีที่ดีแท้ๆ แต่ว่า ถ้าจะว่าไปมันก็ไม่ได้แย่หรอก เพียงแต่ว่ามันน่าเบื่อ น่ารำคาญ น่าผิดหวัง เศร้า เซ็ง และเหงา มากกว่าที่เราจะรับได้เท่านั้นเอง

อาจจะเป็นเพราะว่าเราอ่อนแอเกินไปด้วยละมั้ง ทั้งๆที่คิดว่าอะไรๆก็โอเคแล้ว ไม่ได้มีเรื่องแย่อะไร ทั้งๆที่อุตส่าห์ทำทุกอย่างเพื่อหนีเรื่องที่จะทำให้เจ็บ ทั้งๆที่เรื่องเดิมๆก็ทำใจกับมันได้แล้ว

อุตส่าห์เจอได้โดยที่ไม่รู็สึกอะไรเลยนอกากอย่าเม้าแล้วเชียวนะ ทั้งๆที่ทำใจได้100%แล้ว แต่ว่า ตอนนี้กลายเป็นว่าเรื่องอื่นทำให้แย่แทน

จริงๆจะว่าเรื่องเดียวกันก็ได้นะ แต่ว่ามันเปลี่ยนจากเพราะคนๆนึงมาเป็นเพราะความรู้ึสึกอย่างนึงแทน

เอาเป็นว่า ขอบคุณคนนึงที่ทำให้เราเข้มแข็งขึ้น นายไม่รู้เรื่องและไม่ได้มาอ่านหรอก แต่ว่า อยากขอบคุณ (ไม่ได้คิดอะไรแล้ว แต่ว่า รักนะ ^^)

ขอบคุณอีกคนนึง น่าจะมาอ่าน และน่าจะงงกับความบ้าของเราอยู่ แต่ว่า ขอบคุณคะ without you i might not be here และต่อจากนี้คงต้องขอกำลังใจอีกมาก และคงบ่นอะไรให้ฟังอีกมาก ทนหน่อยนะ จะพยายามลดๆมันลง

ยังไงก็อย่าทิ้งกันนะคะ (ใครคนนั้นรู้ตัวยังว่าเป็นตัวเอง? เอาเป็นว่า เค้าจะไปทวงที่ติดกันไว้ อาทิตย์หน้านะ)

สรุปอีกนิดๆ เหงาคะ เบื่อด้วย แต่ว่า เพราะว่าคราวนี้ไม่ได้เจ็บเลย สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรบ้าๆอีกคะ เป็นกำลังใจให้หน่อยนะคะ ^^

May God be with me and everyone.

God bless all those who's suffering.